OI AKΑΔΗΜΙΕΣ ΤΗΣ Π.Α.Ε. ΑΟ Η ΘΗΒΑ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 2007

OI AKΑΔΗΜΙΕΣ ΤΗΣ Π.Α.Ε. ΑΟ Η ΘΗΒΑ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 2007

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

ΜΑΓΝΗΤΙΖΕΙ !!! ΟΛΟ ΤΟN ΚΟΣΜΟ Η ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΑΟ Η ΘΗΒΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014 ΣΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ '' ΤΖΑΚΙ '' ΣΤΟΝ Σ.Σ. ΤΗΣ ΘΗΒΑΣ !!!



Πρόκληση !!! είναι για όλο τον Φίλαθλο κόσμο τού  εκπληκτικού φέτος ΑΟ Η ΘΗΒΑ, Πρωτοπόρου 
τής Α ' Ε.Π.Σ. Βοιωτίας , Φιναλίστ τού φετινού Τελικού Κυπέλλου Βοιωτίας , επίδοξου Πρωταθλητή πού στοχεύει μέσω των Αγώνων Μπαράζ στο τέλος τού Πρωταθλήματος την επάνοδο 10 χρόνια μετά στην Γ ΄ Εθνική Κατηγορία Ποδοσφαίρου , η ερχόμενη Χριστουγεννιάτικη Χοροεσπερίδα 
το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014 στο κοσμικό
 Κέντρο '' ΤΖΑΚΙ '' στον Σ.Σ. τής Θήβας .
Πλούσιο παραδοσιακό φαγητό , εκλεκτά ποτά , γλυκίσματα , 
ζωντανή Μουσική με την γνωστή Κομπανία τού Μιχάλη Μαραγκάκη , Γλέντι και Χορός μέχρι τα χαράματα , Χάπενινγκ και Εκπλήξεις αναμένεται να χρωματίσουν έντονα την όλη Χριστουγεννιάτικη Εκδήλωση τής Επίσημης Αγαπημένης Ποδοσφαιρικής Ομάδας τής Πόλης , πού φέτος έχει ενθουσιάσει υπέρμετρα τον Φίλαθλο της κόσμο με την εντυπωσιακή τής πορεία πού υπόσχεται νέες μεγάλες ένδοξες στιγμές στο Θηβαϊκό Ποδόσφαιρο .
Την Εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Δημοσιογράφος - Αθλητικογράφος κ. Δημήτρης Σοβατζής 

στο πρόγραμμα τής οποίας είναι η Επίσημη Παρουσίαση τού Ύμνου τής Ομάδας 10 χρόνια μετά την δημιουργία του , και Τιμητικές Απονομές σε πρωταγωνιστές τής 46 άχρονης Ιστορίας τής Ομάδας .


ΑΟ Η ΘΗΒΑ !!! Ομάδα Μαγεία τής Πόλης τό Καμάρι τού Κόσμου η Λατρεία ..........................!!!




ΑΟ Η ΘΗΒΑ 1968 

ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ !!!


act1-thumb-large
Σύμφωνα με την πολιτική επιστήμη: «πολιτικό κόμμα είναι μίαομάδα ανθρώπων που στόχο έχουν την κατάληψη της εξουσίας». Κάνοντας πιο πραγματιστικό αυτόν τον ορισμό θα λέγαμε ότι: «πολιτικό κόμμα είναι ένα ιδιωτικό κλάμπ που νέμεται τη λαϊκή κυριαρχία με το τέχνασμα της αντιπροσώπευσης».
Ε, λοιπόν στην Ελλάδα, αυτό το ιδιωτικό κλάμπ είναι πάνω από Σύνταγμα και νόμους, πλήρως ατιμώρητο, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζεται σαν ανώτατος κρατικός θεσμός, τον οποίο συντηρεί ο λαός με τους φόρους του.
Αυτό το κλειστό κομματικό σύστημα, με το κληρονομικό πολιτικό προσωπικό του, έχει φτιάξει το Σύνταγμα των Ελλήνων, το υποτιθέμενο δικό μας Σύνταγμα  και αυτό μόνο έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να το αναθεωρεί όποτε θέλει και φυσικά μπορεί να παραβιάζει το ίδιο το δικό του Σύνταγμα κατά το δοκούν, παραμένοντας πλήρως ατιμώρητο.
Δείτε τι συμβαίνει αυτές τις μέρες με την εκλογή του ΠτΔ, γεγονότα τα οποία και αποκαλύπτουν την ποιότητα του κομματικού συστήματος. Αντί ο ΠτΔ να εκλέγεται άμεσα και απευθείας από το λαό, χωρίς μεσάζοντες και τραγελαφικές καταστάσεις, εντούτοις ακόμα και αυτό το θέμα είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του πολιτικού προσωπικού. Μην δίνετε λοιπόν καμία σημασία, δεν μας αφορά το θέμα. 
Πέτρος Χασάπης

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ '' ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟΥΣ '' ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΥΣ !!!

ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΙ.
Αποκαλυπτικά στοιχεία για τους Χημικούς Αεροψεκασμούς, την πιο δημοφιλή Παγκόσμια Θεωρία Συνομωσίας


Ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών πιστεύει ότι αυτές οι «ουρές» που βλέπουμε στον ουρανό και προκαλούνται από τις πτήσεις των αεροπλάνων, δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί και συμβαίνει κάτι ύποπτο, εν αγνοία μας.
Πρόκειται για την πιο δημοφιλή, παγκόσμια, θεωρία συνωμοσίας, πλαισιωμένη από ιδιωτικές έρευνες και κάποιες επιστημονικές εκτιμήσεις, που από τα μπλογκ του διαδικτύου, έφτασε και στην Ελληνική Βουλή.
Η πιο εφιαλτική, αλλά αρκετά δημοφιλής, εκδοχή της αιτίας που κάποιοι, μας ψεκάζουν από ψηλά, δεν είναι άλλη από την εκπλήρωση σκοτεινών σχεδίων ελέγχου μέσω της πνευματικής υποταγής, ακόμα και της δηλητηρίασης του παγκόσμιου πληθυσμού.
Σημεία των καιρών, όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη και η αδιαφάνεια στην παγκόσμια διακυβέρνηση και τη λήψη των αποφάσεων, αξιοποιούνται επίσης για την ερμηνεία του φαινομένου των χημικών ουρών, που ταυτίζεται με μυστικούς αεροψεκασμούς…
Γνώστες της αεροπλοΐας θεωρούν ότι δεν υφίσταται κανένα θέμα, καθώς οι χημικές ουρές και οι περίεργοι σχηματισμοί που δημιουργούν, οφείλονται σε εξηγήσιμα φυσικά φαινόμενα της ατμόσφαιρας. Εκδοχή, η οποία κάθε άλλο παρά πείθει τους ανήσυχους παρατηρητές του ουρανού…
Στο ντοκιμαντέρ του zougla.gr, το δεύτερο της σειράς «Θεωρίες Συνωμοσίας», καταθέτουν τις απόψεις τους και τα στοιχεία των μελετών τους ακτιβιστές, ερευνητές, επιστήμονες, ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας και πιλότοι, προκειμένου να διερευνηθεί ένα φαινόμενο, όχι επισήμως εξηγήσιμου, αλλά ορατού από όλους…
Έρευνα: Σωτήρης Σκουλούδης – Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος
Κινηματογράφιση: Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος
Μοντάζ: Κορνήλιος Μάριος Τρίμπαλης
zougla.gr



πηγή: http://www.pentapostagma.gr

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ '' ΦΑΡ ΟΥΕΣΤ '' ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !!! ΜΕ ΕΘΝΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ !!!

Το πολιτικό "φαρ ουέστ" απειλεί την χώρα με εθνική περιπέτεια - Καραδοκεί η Τουρκία για τετελεσμένα

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ζητείται εθνική ψυχραιμία, μήπως και μπορέσουμε ένα βήμα πριν από τον γκρεμό να εξασφαλίσουμε το μίνιμουμ της εθνικής συναίνεσης και να αποκλείσουμε κάθε ενδεχόμενο εθνικής τραγωδίας.Δεν έχουμε καμία διάθεση κινδυνολογίας . Δεν προσφέρονται οι ώρες που ζούμε για υπερβολές. Δυστυχώς αυτό το ΄χουν καταλάβει μόνο οι πολίτες της χώρας. Οι περισσότεροι θέλουμε να πιστεύουμε.
Όσοι είναι σε θέσεις εξουσίας ,ενεργοί “παίκτες” του πολιτικού παιχνιδιού δεν δείχνουν την παραμικρή διάθεση να κινηθούν προς την συνεννόηση και την συναίνεση.
Η πολιτική ζωή της χώρας κατάντησε φαρ ουέστ με μονομάχους για γέλια. Ή μήπως για κλάματα;Γράφαμε πριν από καιρό ,πολύ πριν αρχίσει η κλιμάκωση της κομματικής διαμάχης για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τις εκλογές ότι δεν έχει υπάρξει άλλη περίοδος στην μεταπολίτευση τουλάχιστον που ο πρωθυπουργός δεν συνομιλούσε με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Έτυχε να το ζήσουμε κι αυτό στην χειρότερη δυνατή συγκυρία για την χώρα.

Σ΄ όλη τη διάρκεια της πολύχρονης πλέον κρίσης που βιώνει κάθε μέρα και σκληρότερα το σύνολο σχεδόν των πολιτών της χώρας αντί να αναζητηθούν τα σημεία εκείνα που θα μπορούσαν να ενώσουν τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας αναδείχτηκαν όλα όσα τις έφερναν διαρκώς σε μετωπική σύγκρουση. Αντί να αναδειχτούν οι ψύχραιμες και νηφάλιες φωνές 
προβλήθηκαν όσοι “νοσταλγούσαν” τον εμφύλιο που γι΄ αυτούς ακόμη και σήμερα είναι “συμμοριτοπόλεμος”. Κι όσο αυτοί τσακώνονταν για θέματα που ούτε με την κρίση είχαν να κάνουν ,ούτε με τα προβλήματα των πολιτών , η χώρα βυθιζόταν όλο και περισσότερο.
Έχουμε φθάσει στο μη περαιτέρω!
 Σ΄ όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου οι εκλογές ακόμη και οι πρόωρες δεν δημιουργούν τόσο εκρηκτική ατμόσφαιρα, τόσο σκληρές συγκρούσεις ,τόση ένταση και πάθος! Μόνο εδώ υπάρχει αυτός ο παραλογισμός! Θα εκλεγεί ή δεν θα εκλεγεί Πρόεδρος ,θα πάμε ή δεν θα πάμε σε εκλογές δεν είναι αυτά που καίνε τους πολίτες. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι επιτέλους να τους δοθεί μια ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει έξοδος από τον τυφώνα στον οποίο αναγκάζονται όχι να ζουν αλλά να επιβιώνουν. Είναι δευτερεύον αν θα ΄ναι πρωθυπουργός ο Σαμαράς, ο Τσίπρας ή κάποιος άλλος. Κανείς δεν δικαιούται να πιστεύει ούτε καν να σκέφτεται ότι θα είναι αιωνίως πρωθυπουργός και κανείς δεν μπορεί να θεωρεί βέβαιο ότι θα γίνει έτσι κι αλλιώς …Προτάσεις ρεαλιστικές και κυρίως εφαρμόσιμες που θα τον απεγκλωβίσουν απο την δύσκολη κατάσταση θέλει να ακούσει ο κόσμος.

Για να φθάσουμε και στα περί εθνικής τραγωδίας. Από την αρχή αυτής της τραγωδίας που την λέμε οικονομική κρίση πολλοί έλεγαν ότι θα πρέπει πάση θυσία να μην την αφήσουμε να εξελιχθεί και σε κρίση εθνικών θεμάτων. Να μην επιτρέψουμε την οικονομική μας αδυναμία να την εκμεταλλευθούν όσοι θέλουν να δημιουργήσουν τετελεσμένα στην περιοχή μας εις βάρος των συνεφερόντων μας. Δυστυχώς πέντε χρόνια μετά σ΄ αυτή την φάση φαίνεται ότι βρισκόμαστε. Η γειτονική μας Τουρκία γίνεται όλο και πιο επιθετική, όλο και πιο προκλητική. Μας έχει “μετρήσει”, έχει “εισπράξει” το μέγεθος της “αυτοδιάλυσής” μας, έχει καταλάβει τις “αυτοκτονικές” μας τάσεις και κινείται υπόπτως .

Είναι ευτύχημα ότι στο ΥΠΕΘΑ ανησυχούν σοβαρά και πραγματικά. Και αυτό περιλαμβάνει και τον Δένδια. Είναι καλό ότι στο ΥΠΕΘΑ έχουν συναίσθηση της κατάστσσης και έχουν κάνει πολλά για να προετοιμαστούν για ότι προκύψει. Δεν αρκούν αυτές οι προετοιμασίες και οι σχεδιασμοί βέβαια αν συνεχιστεί αυτό το αρρωστημένο κλίμα 
διχόνοιας,διχασμού και πολιτικού …κουτσαβακισμού που πολλές φορές τα τελευταία δύο χρόνια τον είδαμε ακόμη και στο βήμα της Βουλής.

Ας σοβαρευτούν λοιπόν όσοι δηλώνουν τουλάχιστον πολιτικοί. Δεν έχουν και τόσο δύσκολη δουλειά να κάνουν. Έναν Πρόεδρο καλούνται να εκλέξουν ή 
να μην εκλέξουν . Κι αν επιλέξουν το δεύτερο μια εκλογική αναμέτρηση έχουν να διεκπεραιώσουν. Τίποτα περισσότερο,τίποτα λογότερο. Τα σοβαρά είναι άλλα. Τα προβλήματα του κόσμου και οι επιλογές της χώρας για το αύριο που όλο και λιγοστεύουν.
onalert11

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟ ΛΙΒΑΝΟ - GREEK ORTHODOXY IN LEBANON !!!



Οι Έλλην ορθόδοξοι Χριστιανοί στο Λίβανο αποτελούν μόνο το 5% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Ο όρος Ελληνορθόδοξοι πρέπει να είναι σαφής: προσδιορίζει όχι Έλληνες αλλά Λιβάνιους στην υπηκοότητα, και Ρωμιούς στην εθνότητα, που ανήκουν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και είναι κάτω από το Ελληνικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο της Αντιοχείας που τώρα εδρεύει στην Δαμασκό. Για μια μικροσκοπική θρησκευτική μειονότητα, οι Λιβάνιοι Ελληνορθόδοξοι, καυχιόνται να έχουν το μόνο Ελληνικό Ορθόδοξο πανεπιστήμιο στον κόσμο, που ούτε η Ελλάδα με 98% Ορθόδοξο πληθυσμό δεν έχει. Παραλλήλως λειτουργεί η Μπελεμέντειος Ορθόδοξος Θεολογική Σχολή, της οποίας οι σπουδαστές προέρχονται από τον Λίβανο, την Συρία και άλλες Αραβόφωνες χώρες. Η εκμάθηση της Αρχαίας και Νέας Ελληνικής είναι υποχρεωτική, πολλοί δε καθηγητές είναι από την Ελλάδα. Επιπλέον κατανέμουν πάνω από 300 εκκλησίες και μοναστήρια, σε 6 επισκοπικές περιφέρειες. Ζουν κυρίως στην περιοχή της Κούρας στο βόρειο Λίβανο, όπου διαμορφώνουν μια σχετικά σημαντική κοινότητα, αλλά βρίσκουμε Ελληνορθόδοξους στις πόλεις και τα αστικά κέντρα. Στη Βηρυτό, την πρωτεύουσα, καταλαμβάνουν μια πολύ σημαντική θέση. Αντιπροσωπεύονται, αφενός, από ανθρώπους φτωχούς, εργάτες και προσκολλημένους στις παραδόσεις και αφετέρου, από ένα είδος αριστοκρατίας από τραπεζίτες, μεγάλους επιχειρηματίες και σε αυτούς που εργάζονται σε αυτό-φιλελεύθερα επαγγέλματα, όπως στη πολιτική και στον τύπο. Η διάσημη τραγουδίστρια του Λιβάνου, η Φεΐρούζ όπως και η οικογένεια της, ανήκουν στην Ελληνορθόδοξη θρησκευτική μειονότητα. Πολλοί Ελληνορθόδοξοι βρίσκονται επίσης στο νοτιοανατολικό και βορειοανατολικό Λίβανο, κοντά στην Τρίπολη. Οι Ελληνορθόδοξοι του Λιβάνου θεωρούν ότι αντιπροσωπεύουν την Βυζαντινή Ανατολική αυτοκρατορία και την Εκκλησία και αισθάνονται ότι είναι πιο ανατολίτες και από τους Μουσουλμάνους τους ίδιους. Υιοθετούν πλήρως τη θεωρία του Παναραβισμού και του κοσμικού κράτους. Οι Λιβάνιοι Ελληνορθόδοξοι είναι δεμένοι και αισθάνονται ένα μέρος της Μέσης Ανατολής, αντίθετα από τους Μαρωνίτες που κατά πλειοψηφία θεωρούν ότι οφείλουν την υποταγή τους στο Παρίσι και την Ρώμη. Επίσης, οι Λατίνοι σταυροφόροι κατέστησαν θύμα τους την Βυζαντινή Ορθόδοξη Εκκλησία όσο και τους Μουσουλμάνους και αυτό δημιούργησε ένα δεσμό και μια συγγένεια μεταξύ τους. Η Ορθόδοξη μειονότητα στο Λίβανο τείνει να προσδιορίζεται με τους αδελφούς της στη Συρία. Δεν πρέπει να αναμένουνε να πάνε σε πόλεμο για ένα Χριστιανικό Λίβανο, ο οποίος θα είναι για ένα Λίβανο μικρότερο από αυτόν που είναι σήμερα, και αποσυνθεμένος από την Αραβική Ένωση. Αντίθετα, πιθανώς δεν θα αντιτάσσονταν σε ένα Λίβανο που θα ενώνεται με τη Συρία, δεδομένου ότι αυτό θα συνέβαλλε στην ενίσχυση της κοινότητάς τους και της Ορθόδοξης κοινότητας σε όλη την περιοχή. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πιο πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί στη Συρία απ' ότι στο Λίβανο, και οι Ορθόδοξοι στη Συρία και το Λίβανο είναι μαζί πιο πολυάριθμοι από τους Μαρωνίτες.The Greek Orthodox Christians in Lebanon make up only 5% of the total population in the country. By stating Greek Orthodox it should be made clear that they are not Greek by nationality but Lebanese, and Rum by ethnicity, who belong to the Greek Orthodox Church headed by the Greek Orthodox Patriarchate of Antioch, now residing in Damascus. Yet for a tiny religious minority group, the Lebanese Greek Orthodox, boast the only Greek Orthodox University in the world, which even Greece with a 98% Orthodox population does not have. At the same time, they run the Balamand Orthodox Theological Faculty, with students coming from Lebanon, Syria and other Arabic-speaking countries. The learning of the Ancient and Modern Greek language is obligatory and many professors are from Greece. In addition they have over 300 churches and monasteries ,divided up in 6 Bishopric districts. They live mostly in the region of Koura in northern Lebanon where they form a relatively important community, we find the Greek-Orthodox in the cities and the urban centers. In Beirut, the capital, they occupy a very important position. They are represented, on the one hand, by the poor, industrious and traditionalist people, in general, and on the other hand, by a kind of money aristocracy made of bankers, big tradespeople and the self-liberal professions: politics, press. The famous Lebanese singer Fairuz, and her family, belong to the Greek Orthodox cummunity. Many Greek Orthodox are also found in the southeast and northeast of Lebanon, near Tripoli.
The Greek-Orthodox believe that they represent the Byzantine Oriental Empire and Church and feel they are more oriental than the Muslims themselves. They fully adopt the thesis on Arabism and secularism. The Greek Orthodox are wedded and feel a part of the Middle East, unlike the Maronites who by and large feel that they owe their allegiance to Paris and Rome. Also, the Latin Crusades victimized the Byzantine Orthodox Church as well as the Muslims and this created a bond and an affinity between them. The Orthodox minority in Lebanon tends to identify with their brethren in Syria. They will not be ready to go to war for a Christian Lebanon, which is for a Lebanon smaller than it is today, and detached from the Arab League. On the contrary, they would probably not be opposed to a Lebanon united to Syria, as this would contribute to strengthening their own community and the Orthodox community throughout the region... In fact, there are more Orthodox Christians in Syria than in Lebanon, and the Orthodox in Syria and Lebanon together are more numerous than the Maronites.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ(ΨΕΠ) ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ !!! Η ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ !!!


Η εικονική εκτέλεση είναι μία από τις πλέον ψυχοφθόρες μεθόδους βασανιστηρίων. Χρησιμοποιείται από στρατούς, αστυνομίες, μυστικές υπηρεσίες και εγκληματικές οργανώσεις προκειμένου να σπάσουν τον τσαμπουκά του ομήρου με στόχο την τρομοκράτησή του και τον ψυχικό εξαναγκασμό του. Για να "σπάσει" ψυχικά. Για να λυγίσει και να παραδοθεί στις ορέξεις τους, για να υπακούσει. Δεν χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο απ' την αρχή. Στην αρχή χρησιμοποιούν πιο.. ορθόδοξες μεθόδους, όπως η τυπική ανάκριση με λίγο ξύλο και πολύ εκβιασμό. 
Αλλά αν δεν καταλαβαίνει με το... "καλό" ο όμηρος πως πρέπει να υπακούσει, τότε θα καταλάβει με το κακό.
Φανταστείτε να σας έχουν συλλάβει, να σας τοποθετούν όρθιο μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα (συχνά έχοντας δέσει με μαντήλι τα μάτια σας), να δίνουν το παράγγελμα "άρξατε πυρ" και να πυροβολήσουν στοχεύοντάς σας. Να ακούτε αυτό το "μπαμ" των όπλων...
Τα πυρά που χρησιμοποιούνται βέβαια είναι άσφαιρα. Αλλά αρκεί η στιγμή αυτή για να περάσει όλη η ζωή σου σαν φιλμ μπροστά από τα μάτια σου σε κλάσματα του δευτερολέπτου, να παγώσει το αίμα σου και να βιώσεις τη φρίκη του θανάτου, αν και είσαι ακόμη ζωντανός!
Σ' αυτή τη φοβερή κι απάνθρωπη δοκιμασία το θύμα υποκύπτει στις περισσότερες των περιπτώσεων.
Στην ουσία στην ίδια δοκιμασία υποβάλλεται ο ελληνικός λαός εδώ και σχεδόν ένα μήνα, αφού βιώνει την εικονική του εκτέλεση από την ευρωπαϊκή και την εγχώρια οικονομικο-πολιτική ελίτ, οι οποίες έχουν σταθεί ως εκτελεστικό απόσπασμα απέναντί μας και πυροδοτούν εικονικά.
Αφού αντισταθήκαμε σθεναρά στις πιέσεις και τους εκβιασμούς της... "ανακρισούλας" εδώ και δύο χρόνια, τώρα επιχειρούν να μας σπάσουν τα νεύρα. Και η αλήθεια είναι ότι το ψιλοκαταφέρνουν.
Διότι ακόμη κι αν δε λυγίσεις τελικά, πάντα κλονίζεται σε κάποιο βαθμό το νευρικό σου σύστημα από αυτήν τη δοκιμασία.
Η εικονική εκτέλεση έχει τη μορφή της άτακτης χρεωκοπίας και της εξαναγκασμένης εθελουσίας εξόδου από την Ευρωζώνη. Πρόκειται για μια μέθοδο βασανιστηρίων από μια αδίστακτη διεθνή οικονομικο-πολιτική Μαφία. Εμείς, ως όμηρος, έχουμε κάποια λίγα όπλα για να αντιπαλέψουμε αυτήν την κατάσταση. Λίγα αλλά αποτελεσματικά και η αποτελεσματικότητά τους αυτή επαφίεται στην ικανότητα χειρισμού των όπλων.
Λοιπόν, ένας ανακρινόμενος τι όπλο έχει;
Μα ότι ξέρει μόνο αυτός κάτι που έχει ανάγκη να μάθει ο ανακριτής. Ότι τον έχει ανάγκη ζωντανό και όχι νεκρό. Αλλιώς, αν δεν τον είχε ανάγκη, θα τον εκτελούσε με συνοπτικές διαδικασίες διότι δε θα τον χρειαζόταν. Για να μην τον εκτελεί εξαρχής και για να μην τον εκτελεί τόσο καιρό, αυτό σημαίνει πως από κάπου ο όμηρος κρατάει την κατάσταση στα χέρια του.
Αν σπάσει και μιλήσει, τότε τα δυο ενδεχόμενα είναι είτε να εκτελεστεί διότι θα πάψει να είναι χρήσιμος είτε να αφεθεί ελεύθερος, όπου θα κινδυνεύει όμως από τους υπολοίπους εκεί έξω. Από αυτούς που ζημίωσε.
Σε κάθε περίπτωση αυτός που "σπάει" είναι χαμένος. Αν πάλι το πάει τελείως στην κόντρα, παραπουλήσει μαγκιά και πειστούν 100% οι ανακριτές του ότι δεν πρόκειται να πάρουν τίποτα από αυτόν, τότε πάλι υπάρχει η περίπτωση να τον εκτελέσουν.
Ο όμηρος έχει ένα δρόμο σωτηρίας.
Να χρησιμοποιεί συνεχώς τον εκβιασμό του για να κερδίζει συνεχώς πράγματα.
Να μη "σπάει", αλλά να δίνει την εντύπωση ότι θα μπορούσε να είναι συνεργάσιμος, αρκεί να του δώσουν αυτό, αυτό κι αυτό. 
Αυτοί θα του δίνουν αρκετά από αυτά που θέλει για να τον έχουν ζωντανό για να τους βοηθήσει. Κι εξάλλου ξέρουν καλά πως αν πεθάνει, τότε θα χαθούν και όλα όσα θέλουν από αυτόν.
Αφού πάρει κάμποσα πράγματα από αυτούς, κάποια στιγμη σίγουρα οι ανακριτές θα γίνουν πιο πιεστικοί και θα αρχίσουν να απελπίζονται ότι αυτός τους δουλεύει ψιλό γαζί και δεν πρόκειται να τους χρησιμεύσει σε τίποτα. 
Και πάνω που θα αρχίσουν να σκέφτονται ότι ήρθε η ώρα να τον ξαποστείλουν, εκεί μάλλον χρειάζεται να κάνει μισό βηματάκι πίσω, να δίνει κάτι για να συνεχίσει να τους "κρατάει".
Να δίνει κάτι το οποίο όμως να ξέρει ότι δεν τους είναι αρκετό, ώστε να συνεχίσουν να τον χρειάζονται. Κάτι λίγο, σαν ένδειξη πιθανής συνεργασιμότητας.
Έχοντας ένα χειροπιαστό -έστω και μικρό- δείγμα από τον όμηρο ότι είναι συνεργάσιμος, αυτοί αναβάλλουν (στο μυαλό και το σχεδιασμό τους) επ' αόριστον την εκτέλεσή του.
Φυσικά δε θα του το πουν, αλλά έχουν πειστεί ότι μπρος στο τίποτα, μπρος στο να χαθούν όλα, καλύτερα να κρατούν ζωντανό αυτό το στραβόξυλο που δύσκολα μιλάει, αλλά μια στο τόσο δίνει κι ένα σημάδι συνεργασίας.
Ο όμηρος όσο είναι βαθιά πεπεισμένος ότι είναι απείρως πιο χρήσιμος στους ανακριτές του ζωντανός παρά νεκρός, τότε δεν έχει τίποτα να φοβάται.
Αρκεί να παίζει καλά το παιχνίδι των εκβιασμών. Αρκεί να τους δείχνει ότι για να δώσει το παραμικρό θα πρέπει οι ίδιοι να του προσφέρουν άνετες συνθήκες διαβίωσηςστη φυλακή τους.
Μέχρι να οργανωθεί η μαζική απόδραση από τη φυλακή τους αυτή είναι η καλύτερη λύση. Αν αποδράσουμε μόνοι, θα είναι πιο εύκολο να μας πιάσουν και να 'χουμε χειρότερα. Υπομονή και σε λίγο θα γίνει η μαζική απόδραση και δε θα 'χουν ποιον να πρωτοπιάσουν!
Θα μας κάνουν πολλές εικονικές εκτελέσεις, στο μεταξύ, μπας και λυγίσουμε. Μα η μαζική απόδραση πλέον φαντάζει αναπόφευκτη. Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω πια. Και μην ξεχνάμε ότι οι εικονικές εκτελέσεις είναι από τα τελευταία τους όπλα. Άρα τελειώνουν τα όπλα τους, παίζουν τα ρέστα τους. Άρα έχουν "σπάσει" και αυτοί πριν από μας. Γιατί βλέπουν τη μαζική απόδραση να έρχεται.
Ως τότε, φροντίζουμε κι εμείς να μη "σπάσουμε", να γνωρίζουμε ότι μας χρειάζονται ζωντανούς και όχι νεκρούς και να παίζουμε καλά το παιχνίδι των εκβιασμών για να εξασφαλίζουμε ό,τι μπορούμε.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ !!! ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑ !!!


Στο παζάρι για μεγάλα παζάρια

Υπάρχουν ορισμένες συνήθειες ή αρχές που έχω θέσει στον
 υλικό τομέα και προσπαθώ να εφαρμόζω στην καθημερινότητά μου. 
Παραδείγματος χάριν έχω πάψει να παρακολουθώ τηλεόραση
 και δεν χρησιμοποιώ πλέον κινητό τηλέφωνο αλλά και απεχθάνομαι
 τον ψεύτικο μανδύα της επώνυμης μόδας. Αυτό το τελευταίο
 έχει εφαρμογή και στην επαγγελματική μου δραστηριότητα.
 Δεν είμαι από αυτούς που φοράνε τις ακριβότερες μαγειρικές
 στολές, αλλά παραμένω επικεντρωμένος στην ουσία της δουλείας μου,
 που είναι οι γεύσεις, οι μυρωδιές και η διέργεση των υπολοίπων
 αισθήσεων. Είχα αρχίσει να ξεμένω από στολές και δεν ήθελα
 να ψωνίσω σε μεγάλα, απρόσωπα και πολυεθνικά καταστήματα.
 Αποφάσισα λοιπόν να επισκεφτώ ένα φτωχικό μαγαζάκι,
 να ενισχύσω τον μικροπωλητή και να παίξω παζαρεύοντας
 μαζί του.
 Έτσι βρέθηκα στο παζάρι του Εμινονού προετοιμασμένος για 
μεγάλα παζάρια!
Στο παζάρι για μεγάλα παζάρια
Μπορεί όταν κάποιος αναφέρεται στην αγορά του Εμινονού, 
να σκέφτεται εκ πρώτης την Αιγυπτιακή αγορά με τα μπαχαρικά
 (διάβασε και εδώ), μα εγώ το Εμινονού το έχω σε εκτίμηση 
γιατί μπορεί να βρεί κανείς τα πάντα στην περιοχή που
 απλώνεται γύρω από το Mısır Çarsı. Εκεί που χτυπά η καρδία
 του πραγματικού Εμινονού και που τα παζάρια με τους πωλητές
 δίνουν και παίρνουν.
Στο Emınönü και στα ατελείωτα δρομάκια του, βρίσκει κανείς τα πάντα για το σπίτι
και όχι μόνο
Δε ξέρω γιατί, μα πάντα σταματάω έξω από μαγαζιά με μπρίκια και τσαγιέρες. Λέτε να ήμουν καφετζής στην προηγούμενη ζωή μου;
Στο παζάρι του Εμινονού εκτός από όλα τα προιόντα που χρησιμεύουν σ'ένα σπιτικό, υπάρχουν και αμέτρητες διατροφικές επιλογές που αξίζουν σίγουρα μία στάση. Πρώτη από αυτές είναι η στάση στο καφεκοπτείο, αρκεί να έχει υπομονή κάποιος περιμένοντας στην ουρά. Αν αποφασίσω ν'αγοράσω κι εγώ, εκτός από τον φρεσκοκομμένο καφέ, που κάνει όλη την γωνία να μοσχοβολά, αγοράζω πάντα και σαχλέπι! Λίγο ακριβούτσικο μα τον χειμώνα είναι το αγαπημένο μου ρόφημα.
Στο καφεκοπτείο του Eminönü σχηματίζονται πάντα ουρές αρκετών μέτρων
Προχωρώντας λίγο παραπέρα βρίσκονται μερικά μαγαζιά με αφάνταστη ποικιλία σε μεζέδες, τυριά, ελιές και ότι άλλο λαχταριστό μπορεί να φανταστεί κανείς.
Πολτός ντομάντας, μπαχαρικά και ότι άλλο χωρά ο νούς σε τεράστιες ποσότητες
 και με εντυπωσιακή παρουσίαση
Προσπάθησα να συγκεντρωθώ και να αποφύγω τις λιχουδένιες
 τούτες Σειρήνες, όχι βουλώνοντας τα αυτιά σαν τον Οδυσσέα
 και τους άνδρες τους, μα κλείνοντας τα μάτια και περπατώντας ταχύτερα.
Μαραγκός με ειδικότητα στα κουζινικά. Ποικιλία αφάνταστη απο τον
 μερακλή τεχνίτη
Πάντως θα σας εκμυστηρευτώ πως δεν άντεξα να περπατώ 
σαν κυνηγημένος στα σοκάκια, ούτε να γυρνώ επιδεικτικά το
 κεφάλι μου στις λιχουδιές. Λύγισα σαν αντίκρισα τον πάγκο 
με τα κιουνεφέ που ψήνονταν στα κάρβουνα!!! "Για όλα τα καλά
 υπάρχει χρόνος στην ζωή", σκέφτηκα και κάθησα σε ένα τραπεζάκι,
 παραγγέλνοντας το künefe μου.
Κιουνεφέ στα κάρβουνα και τα σάλια μου να τρέχουν ως το πάτωμα
Η ώρα είχε ήδη περάσει και είχα αργοπορήσει αρκετά, χάνοντας
 αρκετό από τον, ούτως ή άλλως, λιγοστό ελεύθερο χρόνο μου. 
Δεν άργησα να βρώ και το μαγαζάκι με τις μαγειρικές στολές και 
φτάνοντας έξω από την είσοδό του, είδα έναν μπάρμπα μια σταλιά
 να κάθεται κάπως στεναχωρημένος. Μόλις όμως κατάλαβε
 πως καταφθάνει πελάτης και μάλιστα ξένος, το βλέμμα του άλλαξε 
και ένα μεγάλο χαμόγελο στόλισε τα μουστάκια του.
Ο Τούρκος ιδιοκτήτης λίγο πριν με πάρει χαμπάρι
Με καλωσόρισε στο εσωτερικό του μαγαζιού του και τι μαγαζί;
 2 τετραγωνικά μέτρα όλο κι όλο. Άντε τώρα εγώ με το δίμετρο 
κορμί μου να κινηθώ εκεί μέσα βγάζοντας και βάζοντας ρούχα.
 Είχα και τον μικροσκοπικό μπάρμπα που με περιτριγύριζε 
σαν ζωήφιο, κουμπώνοντάς μου τις στολές και ισιώνοντας
 μου τα ρούχα. Είδαμε και αποείδαμε, ώσπου τον έβαλα να
 σκαρφαλώσει σε μια μικρή σκάλα που είχε για να κατεβάζει
 το εμπόρευμα και από εκεί άρχισε να μου δίνει τις στολές
 για να τις δοκιμάσω. Η κατάσταση εξελίσσονταν όπως ακριβώς
 την είχα φανταστεί και επιδιώξει. Εκτός από τα ψώνια ο μικρέμπορος 
είχε όρεξη για κουβεντούλα και ήθελε να μάθει από που κρατά η 
σκούφια μου. "Από πού είσαι;", με ρώτησε και βλέποντάς με να 
του χαμογελώ, δίχως να του αποκαλύπτω την γενέτειρα μου, 
μάλλον η φαντασία του άρχισε να εξάπτεται. "Από την Λιβύη είσαι;",
 είπε! "Σιγά ρε μπάρμπα μην είμαι και από την Τανζανία", θέλησα
 να του πώ, "σου φαίνομαι εγώ για βεδουίνος;", μα έλα που
 τα τουρκικά μου είναι ακόμη πενιχρά και χάνω τις ευκαιρίες 
για χοντρές πλάκες. Αποκαλύπτοντας τον τόπο καταγωγής μου,
 το χαμογελό του πλάτυνε ακόμη περισσότερο και συνοδεύτηκε 
από επιφώνημα θαυμασμού προς τον πελάτη που είχε καταφέρει
 να του κατεβάσει το μισό εμπόρευμα από τα ράφια.
Μαγαζάκι μιά σταλιά....2x3, παραφράζοντας το παλιό άσμα του Πουλόπουλου
Αφού διάλεξα αρκετά ρούχα που μάλλον θα φτάσουν ώσπου
 να εγκαταλείψω την μαγειρική μου καριέρα, είχε φτάσει και η 
κρίσιμη στιγμή του παζαριού. Ξεκινήσαμε από μια διαφορά 200 λιρών 
στα ποσά που ο καθένας μας προσέφερε και αρχίσαμε να παίζουμε
 με τις τιμές. Τελικά όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές, 
σιγά σιγά βρεθήκαμε κάπου στην μέση όπου και συμφωνήσαμε,
 δίνοντας τα χέρια και χαμογελώντας. Έχω την εντύπωση πως
 τούτοι οι μικροπωλητές στα παζάρια και τις αγορές, 
επιζητούν οι ίδιοι το παιχνίδι του παζαρέματος προτού σου 
πουλήσουν κάτι. Είναι κάτι σαν ιεροτελεστία για αυτούς που 
έχει σχεδόν την ίδια αξία με την πώληση. Και όσο πιο καλός 
παζαρευτής είσαι και εσύ, τόσο περισσότερο το ευχαριστιούνται.
Ο μικροσκοπικός μπάρμπας με χαμόγελο και τις στολές παραμάσχαλα
 σε αναμνηστική φωτογραφία
Από την πλευρά μου δεν είχε κανένα νόημα το αν κατάφερα να 
γλιτώσω χρήματα από το παζάρεμά μου, γιατί δεν ήταν αυτός
 ο σκοπός μου. Τις στολές θα τις αγόραζα ούτως ή άλλως διότι 
τις χρειαζόμουν άμεσα. Ο στόχος μου ήταν να ενισχύσω οικονομικά
 έναν μικροέμπορο, να παίξω μαζί του παζαρεύοντας και να έχω
 άμεση και προσωπική επαφή μαζί του. Είμαι σίγουρος πώς
 την επόμενη φορά που θα με ξαναδεί, θα μου μιλήσει 
και θα με ρωτήσει για τα χαμπέρια μου προσφερόμενος 
να με κεράσει ένα τσαί.
Αυτό είναι που με κάνει ευτυχή γιατί με κάτι τέτοιες καταστάσεις
 κρατάμε την ανθρωπιά μας στην επιφάνεια. 
Και αν στην εποχή μας προβάλεται μιά αντίθετη τάση 
ως επίκαιρη, μοδάτη και αναγκαία... εγώ εξακολουθώ 
να εναποθέτω τις ελπίδες μου στην ανθρωπιά μας!

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

ΝΑΝΟ'Ι'ΑΤΡΙΚΗ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ !!!






Άλλοτε απρόσιτα και εξωτικά, τα νανοσωματίδια έχουν πλέον μπει για τα καλά στη ζωή μας.

Με την πρόοδο της επιστήμης το «μικρό» μικραίνει όλο και περισσότερο και η «κάθοδός» μας στη νανοκλίμακα αλλάζει την καθημερινότητά μας χαρίζοντάς μας αντικείμενα με ξεχωριστές ιδιότητες. Κυρίως όμως θωρακίζει την υγεία μας με καινούργια φάρμακα και νέους τρόπους διάγνωσης. Παράλληλα μας προσφέρει απρόσμενα υλικά με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά, όπως το μαγικό και «τα πάντα υποσχόμενο» γραφένιο. Η ορμητική αυτή εξέλιξη γεννά ευφορία και μεγάλες προσδοκίες αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί προβληματισμούς.

Πού ακριβώς βρισκόμαστε στον αγώνα για τον έλεγχο του «νανόκοσμου»; Πόσες από τις υποσχέσεις και τις προσδοκίες βαδίζουν στην πραγματικότητα και πόσες ίπτανται στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας; Επίσης, πόσο πρέπει να φοβόμαστε για την ασφάλειά μας από τα νέα υλικά που εισάγονται στην Ιατρική; Συζήτηση εφ’ όλης της «νανοεπιστημονικής» ύλης με τον Κώστα Κωσταρέλο, καθηγητή Νανοϊατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και εκ των επικεφαλής των ερευνών για την ασφάλεια του γραφενίου στο πρόγραμμα Graphene Flagship της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Μπορεί το Χόλιγουντ να επηρεάζει την επιστήμη και η Μεγκ Ράιαν να βλάπτει σοβαρά την «υγιή» στάση σας απέναντι στις τεχνολογικές καινοτομίες; Ο Κώστας Κωσταρέλος, καθηγητής Νανοϊατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, έχει μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Μιλάει για «χολιγουντοποίηση» της επιστήμης και στηρίζει την άποψή του με επιχειρήματα. Τους προβληματισμούς αυτούς και πολλούς ακόμη θα εκθέσει στο ελληνικό κοινό σε μια ομιλία με τον ευφάνταστο τίτλο «Αγάπη μου, συρρίκνωσα τον… γιατρό! Νανοϋλικά και Ιατρική: ένα πλέγμα από επιστημονικά θαύματα και ηθικά διλήμματα» στο «The Hub Events» στην Αθήνα.

Είναι ίσως ο πλέον αρμόδιος για μια τέτοια συζήτηση: πέραν του ότι συγκαταλέγεται στους κορυφαίους «νανοϊατρικούς» επιστήμονες στον κόσμο, είναι επίσης διευθυντής του Εργαστηρίου Νανοϊατρικής (www.nanomedicinelab.com) του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ – της «γενέτειρας» του γραφενίου – και εκ των επικεφαλής των ερευνών για την ασφάλεια του νέου υλικού στο πλαίσιο του προγράμματος Graphene Flagship (http://graphene-flagship.eu) της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο «Βήμα» αναλύει τη διχοτομική σχέση του κινηματογράφου με την επιστήμη, εξηγεί τη δισυπόστατη φύση της ασφάλειας της νανοτεχνολογίας και περιγράφει τις δυνατότητες που προσφέρει το θαυμαστό γραφένιο στον τομέα της Ιατρικής.

Τι θέλετε να πείτε όταν μιλάτε για «χολιγουντοποίηση» της επιστήμης;
«Ο προβληματισμός μου έχει να κάνει με το κατά πόσον βοηθάει τους επιστήμονες να μιλούν για επιστημονική φαντασία και κατά πόσον ο κινηματογράφος και η επιστημονική φαντασία βοηθούν έναν επιστημονικό κλάδο να αναπτυχθεί και να εξελιχθεί».

Υποθέτω πως θεωρείτε ότι δεν βοηθούν…
«Δεν ξέρω, δεν έχω κατασταλάξει, το σίγουρο όμως είναι ότι ως επιστήμονας πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός όταν ανήκεις σε έναν κλάδο, όπως η νανοτεχνολογία, στον οποίο επικρατεί έντονη «χολιγουντοποίηση». Χρησιμοποιώ μια λέξη η οποία δεν υπάρχει, αυτό που εννοώ είναι ότι δημιουργείται γύρω από την επιστήμη κάτι που μπορούμε να το πούμε σεξαπίλ, μπορούμε να το πούμε μόδα, μπορούμε να το πούμε δυναμική, μπορούμε να το πούμε διάφορα θετικά πράγματα, μπορούμε όμως να το πούμε και φόβο, γιατί το Χόλιγουντ δεν ασχολείται μόνο με θετικά μηνύματα και συναισθήματα».

Τι διαστάσεις μπορεί να έχει όμως μια τέτοια επίδραση;
«Γενικά η επιστήμη βασίζεται στα δεδομένα. Οταν ωστόσο ένας επιστημονικός κλάδος «χολιγουντοποιείται», αρχίζει να περνά στο συναισθηματικό επίπεδο, γιατί το Χόλιγουντ παίζει με τα συναισθήματα, δεν παίζει με τα δεδομένα. Και εκεί θεωρώ ότι τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται περίεργα. Γιατί αν πάρουμε μια ταινία και την αναλύσουμε επιστημονικά, τα περισσότερα από αυτά που λέγονται είναι ανοησίες.

Εκείνο όμως που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μένα είναι ότι αυτές οι ανοησίες έχουν τη μεγαλύτερη απήχηση στο ευρύ κοινό, στους ανθρώπους στους οποίους απευθύνομαι ως επιστήμονας. Στην πραγματικότητα η απήχηση ενός άρθρου από το εργαστήριό μας είναι σχεδόν μηδενική. Η απήχηση όμως μιας ταινίας με τη Μεγκ Ράιαν, όπως η «Φανταστική καταδίωξη», είναι τεράστια».

Και πού οδηγεί αυτή η παραπληροφόρηση, αν μπορούμε να την πούμε έτσι;
«Πιστεύω ότι το κοινό, το οποίο δεν έχει και πολλή σχέση με την τεχνολογία και την ανάπτυξή της, βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση γιατί επηρεάζεται σε συναισθηματικό επίπεδο λόγω του κινηματογράφου, των media και όλης της συζήτησης που γίνεται, αλλά σε επίπεδο δεδομένων δεν έχει σαφή γνώση. Γιατί ο κινηματογράφος και η επιστημονική φαντασία μπορούν να τρέχουν πολύ πιο μπροστά από τα δεδομένα της επιστήμης. Ως αποτέλεσμα έχουμε ένα πολωμένο σύστημα με δύο αντιδράσεις: οι περισσότεροι άνθρωποι είναι είτε τελείως αρνητικοί είτε τελείως θετικοί απέναντι στις νέες τεχνολογίες. Θεωρώ ότι τίποτε από τα δύο δεν είναι καλό».

Υπάρχει τρόπος να βγούμε από αυτή την πόλωση;
«Η λύση πιστεύω ότι είναι η επικοινωνία σε επίπεδο δεδομένων, η οποία δυστυχώς δεν υπάρχει αρκετά. Βέβαια κάτι τέτοιο είναι δύσκολο. Γιατί όσο πιο κοντά μένεις στα δεδομένα τόσο πιο βαρετός γίνεσαι. Χρειάζεται πολύ ταλέντο για να μπορέσεις να επικοινωνήσεις με το κοινό σε επίπεδο δεδομένων χωρίς η συζήτηση να γίνει ανιαρή. Ελπίζω στα καινούργια μέσα επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και εκεί η επικοινωνία, παρά την αμεσότητα, είναι σε γενικές γραμμές πολύ επιφανειακή».

Το γραφένιο όμως είναι έτσι κι αλλιώς πολύ ελκυστικό και πολλά υποσχόμενο.
«Το γραφένιο είναι υποσχόμενο για τα πάντα. Αυτό είναι το πρόβλημά του, η ευλογία του και η κατάρα του. Και εδώ οι συζητήσεις είναι πολύ ενδιαφέρουσες σχετικά με αυτό το ζήτημα, γιατί όλοι εμείς που ασχολούμαστε με το γραφένιο – και μπορώ να μιλήσω και για τους δύο νομπελίστες εδώ στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, ιδιαίτερα για τον Κόστια Νοβοσέλοφ με τον οποίο συνεργάζομαι πολύ στενά – έχουμε μια πίεση και μια ευθύνη, γιατί το ερώτημα τίθεται ως εξής: Πού, πώς και πότε το γραφένιο θα αποδειχθεί ότι είναι τόσο σημαντικό σε ευρείες εφαρμογές; Σαφέστατα το γεγονός ότι υπάρχει ενδιαφέρον και χρηματοδότηση είναι πολύ θετικό και κάνει τον κλάδο πολύ δραστήριο. Τώρα αν το γραφένιο μπορεί να πραγματοποιήσει όλες τις υποσχέσεις και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες, αυτό μένει να το δούμε».

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που κάνουν το γραφένιο γοητευτικό για την Ιατρική;
«Αυτό που το κάνει πολύ γοητευτικό για την Ιατρική είναι το γεγονός ότι έχουμε μια τελείως διαφορετική δομή, η οποία δεν υπήρχε ποτέ πριν. Είναι τόσο διαφορετική ώστε ενώ έχουμε ξεκινήσει από το 2009 τα πειράματά μας με φύλλα γραφενίου ακόμη δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς πώς το γραφένιο κινείται μέσα στο αίμα, για παράδειγμα. Ακόμη προσπαθούμε δηλαδή να μάθουμε πάρα πολλά πράγματα, σε αρκετά βασικό επίπεδο βιολογίας και φαρμακολογίας.

Το γεγονός όμως ότι αυτή η δομή έχει εκπληκτικά χαρακτηριστικά είναι σαφές, διαβάζουμε όλα αυτά τα άρθρα από φυσικούς και χημικούς για τις μαγικές ιδιότητες του υλικού. Οπότε αν μπορέσουμε κάπως να το τροποποιήσουμε και να καταλάβουμε πώς θα αλληλεπιδράσει με βιολογικά κύτταρα, με πρωτεΐνες ή με άλλα βιολογικά συστήματα, π.χ. βακτήρια, τότε θα ανοίξουμε έναν ολόκληρο νέο χώρο».

Ποιες χρήσεις βλέπετε μέσα σε αυτόν τον νέο, ιατρικό χώρο; 
«Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή στην Ιατρική υπάρχουν δύο βασικές χρήσεις. Αυτές αφενός που στηρίζονται στο γεγονός ότι το γραφένιο προσφέρει αυτή την τεράστια επιφάνεια, η οποία είναι μάλιστα διαθέσιμη επί δύο, από την πάνω και κάτω πλευρά της. Η επιφάνεια αυτή, η οποία έχει επίσης μεγάλη ανθεκτικότητα, μας δίνει τη δυνατότητα τόσο να προσδέσουμε μόρια, θεραπευτικά, διαγνωστικά και άλλα, όσο και να δημιουργήσουμε υποστρώματα επάνω στα οποία μπορούν να καλλιεργηθούν π.χ. βλαστικά κύτταρα. Υστερα υπάρχει μια ολόκληρη κατηγορία εφαρμογών οι οποίες έχουν να κάνουν με τις ηλεκτρομαγνητικές ιδιότητες του υλικού και αφορούν κυρίως την προσάρτηση του γραφενίου σε συσκευές, είτε αυτές είναι ηλεκτρόδια για νευρολογική χρήση είτε είναι βιοαισθητήρες για να γίνεται π.χ. ανάλυση αίματος έξω από το σώμα.

Εμείς έχουμε για παράδειγμα ένα πρόγραμμα στο οποίο εξετάζουμε την ενδεχόμενη χρήση του γραφενίου για φακούς επαφής οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν εκπληκτικές ιδιότητες όπως να βλέπεις στο σκοτάδι ή να μετατρέπονται σε οθόνη. Προς το παρόν εξετάζουμε πάντως το πώς μπορούμε να κάνουμε το υλικό περισσότερο υδρόφιλο και το κατά πόσον έχει αντιμικροβιακές δράσεις, γιατί υπάρχει μια υπόθεση ότι τα βακτήρια μπορεί να μη βρίσκουν φιλικές τις επιφάνειες του γραφενίου».

Μελετάτε όμως και την ασφάλειά του.
«Η ασφάλεια του υλικού είναι κυρίως αυτό που εξετάζουμε στο πρόγραμμα Graphene Flagship της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Μέσα στον επόμενο χρόνο, πάντοτε στο πλαίσιο του προγράμματος, θα ξεκινήσουμε να ασχολούμαστε και με τις ιατρικές χρήσεις του υλικού. Αλλά μέχρι στιγμής αυτό που προσπαθούμε να δούμε είναι η ασφάλεια. Εχουμε δει ποια υλικά γραφενίου είναι περισσότερο ανεπτυγμένα όσον αφορά τη χρήση τους, ποια περιμένουμε να ενσωματωθούν σε ποια προϊόντα από αρκετές βιομηχανίες, ώστε να τα μελετήσουμε σε διάφορα τοξικολογικά μοντέλα. Γιατί πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν υπάρχει ένα είδος γραφενίου, υπάρχουν πάρα πολλά.

Δηλαδή το είδος γραφενίου για το οποίο πήρε το Νομπέλ ο Κόστια Νοβοσέλοφ είναι τελείως διαφορετικό από το γραφένιο που θα μπει σε μπογιές – ξέρετε, αρκετές βιομηχανίες προσπαθούν να δουν αν μπορούν να βάλουν γραφένιο στις βαφές για τους τοίχους και να εκμεταλλευθούν τις ηλεκτρομαγνητικές ιδιότητες του υλικού ώστε π.χ. να αλλάζουν χρώμα ανάλογα με το πώς πέφτει το φως. Και για να ακριβολογούμε χημικά, σε πολλές από τις χρήσεις δεν πρόκειται για γραφένιο αλλά για μονοστιβαδικά φύλλα οξειδίου γραφενίου. Πάνω από τις μισές εφαρμογές, και για την Ιατρική το 90% της βιβλιογραφίας, ασχολούνται με οξείδια του γραφενίου».

Οι φόβοι ως προς την ασφάλεια της νανοτεχνολογίας που εκφράζονται ολοένα και αυξανόμενοι τελευταία έχουν να κάνουν με τη σμίκρυνση του μεγέθους των νανοσωματιδίων;
«Ναι, σε μεγάλο βαθμό, γιατί η σμίκρυνση του μεγέθους δημιουργεί και μια φοβία ότι κάτι που μικραίνει μπορεί να διαπεράσει οτιδήποτε και, αν και σαφέστατα οι πιθανότητες της διαπερατότητας αυξάνονται, αυτό δεν ισχύει πάντοτε. Παράλληλα όμως με τη σμίκρυνση του μεγέθους, ανησυχίες ως προς την ασφάλεια γεννούν και οι νέες δυνατότητες τις οποίες έχουν τα καινούργια νανοσωματίδια ή νανοϋλικά που ανακαλύπτονται ή δημιουργούνται. Αυτή η ανησυχία-φοβία δεν είναι όμως καινούργια.

Ενα παράδειγμα που χρησιμοποιώ συχνά σε ομιλίες και συζητήσεις είναι η πυρηνική τεχνολογία. Αν βγούμε τώρα στον δρόμο και συζητήσουμε για τα πυρηνικά, το 80%-90% των ανθρώπων θα έχει από φοβία ως αρνητική στάση. Αν όμως χτυπήσουμε το δάχτυλό μας, το πρώτο πράγμα που θα σκεφθούμε είναι να κάνουμε μια ακτινογραφία, που είναι ακτινοβολία. Αν κάποιος διαγνωστεί με καρκίνο στον πνεύμονα, η θεραπεία πρώτης γραμμής βασίζεται σε ραδιενέργεια. Υπάρχει αυτή η δισυπόστατη σχέση με την πυρηνική τεχνολογία, η οποία θεωρώ ότι είναι πολύ όμοια, σε πρώιμο στάδιο φυσικά, με αυτήν που υπάρχει με τη νανοτεχνολογία».

Δισυπόστατο ωστόσο, υπό μια ανάλογη έννοια, θεωρείτε ότι είναι και το ίδιο το ζήτημα της ασφάλειας.
«Ναι, πιστεύω ότι πρέπει να διαχωρίσουμε την ασφάλεια από ακούσια έκθεση, όταν για παράδειγμα κάποιος χρησιμοποιεί ένα κινητό τηλέφωνο που έχει νανοσωματίδια στην οθόνη του ή όταν εργάζεται σε μια εταιρεία που χρησιμοποιεί ή παράγει νανοϋλικά, από την εκούσια, εσκεμμένη χρήση που έχουμε στις ιατρικές εφαρμογές της νανοτεχνολογίας.

Επειδή τα νανοσωματίδια που χρησιμοποιούνται στην Ιατρική είναι ειδικά σχεδιασμένα και έχουν άλλες προδιαγραφές – είναι πολύ πιο εξελιγμένα, οι επιφάνειές τους θα είναι τροποποιημένες και οι δόσεις που θα χορηγηθούν θα είναι μελετημένες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξουν παρενέργειες, όπως συμβαίνει με όλες τις θεραπείες, αλλά το σωματίδιο αυτό καθαυτό θα είναι σίγουρα πιο μελετημένο. Κυρίως όμως το σημαντικό εδώ είναι η περίφημη στην Ιατρική σχέση οφέλους/κινδύνου. Για παράδειγμα, όταν ένας ασθενής έχει καρκίνο στον εγκέφαλο και ο χρόνος ζωής που του δίνεται είναι κάτω από έτος, ο ογκολόγος αλλά και ο ίδιος ο ασθενής θα πάρουν περισσότερα ρίσκα. Είναι προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο. Αν δεν τίθεται ζήτημα επιβίωσης αλλά μιλάμε για ποιότητα ζωής, ίσως το ρίσκο μακροπρόθεσμης ασφάλειας να βαρύνει περισσότερο».

Είπατε προηγουμένως, μιλώντας για τη «χολιγουντοποίηση», ότι προβληματίζεστε επίσης σχετικά με το κατά πόσον βοηθάει τους επιστήμονες να μιλούν για επιστημονική φαντασία. Τι εννοείτε με αυτό;

«Μιλήσαμε πριν για τη «χολιγουντοποίηση» από τη σκοπιά του ανθρώπου που δεν είναι μέσα στα επιστημονικά πράγματα. Αν το δούμε όμως από την άλλη πλευρά, αυτήν του επιστήμονα, θεωρώ ότι και εκεί γίνονται διάφορα σφάλματα. Δηλαδή όταν εγώ προσπαθώ να πείσω έναν κλινικό γιατρό ή έναν πολιτικό ή έναν χρηματοδότη να με υποστηρίξουν για την ιδέα που έχω, εκ των πραγμάτων θα πρέπει να τους εξάψω το ενδιαφέρον ώστε να τη δουν θετικά.

Δηλαδή θα προβάλω λίγο περισσότερο τις δυνατότητες και λιγότερο τα δεδομένα. Αυτό είναι κάτι που το ίδιο το σύστημα της χρηματοδότησης σε σπρώχνει να κάνεις. Γιατί υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός. Η χρηματοδότηση στην έρευνα δεν είναι ισομερής – δεν παίρνουν π.χ. η μαθηματική έρευνα ένα Χ ποσό, η χημική επίσης ένα Χ ποσό και ούτω καθεξής. Θα πάρουν μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις εκείνοι που θα προσελκύσουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, τα προγράμματα και οι κλάδοι που έχουν μεγαλύτερη δυναμική. Τώρα το πώς ορίζεται αυτή η δυναμική είναι πολύ υποκειμενικό και αλλάζει με τους καιρούς».

Αυτός ο «ανταγωνισμός της χολιγουντοποίησης» που περιγράφετε τι συνέπειες έχει για την επιστήμη;
«Το γεγονός ότι το σύστημα βάζει τους επιστήμονες να ωραιοποιούν την επιστήμη τους για να την κάνουν πιο γοητευτική είναι πολύ επικίνδυνο. Το έχω δει και σε άλλους κλάδους, όχι μόνο στη νανοτεχνολογία. Πριν από χρόνια το ίδιο φαινόμενο υπήρχε έντονα στον κλάδο της γενετικής θεραπείας.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 η γενετική θεραπεία ήταν υπερβολικά δημοφιλής, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπήρχαν απίστευτες χρηματοδοτήσεις, τεράστια εργαστήρια, πολλές κλινικές μελέτες, φοβερή δυναμική. Οι ίδιοι οι γιατροί που ήταν οι πρωτεργάτες του κλάδου έκαναν συχνά δηλώσεις ότι θα θεραπευθεί ο τάδε καρκίνος σε δύο χρόνια, ο άλλος σε τρία… Λάθος. Πιστεύω ότι πολλοί συνάδελφοί μου δίνουν υποσχέσεις προσπαθώντας να πείσουν στο συναισθηματικό επίπεδο χωρίς να επικοινωνούν, ή πολλές φορές να γνωρίζουν, όλα τα επιστημονικά δεδομένα, και αυτό είναι τεράστιο σφάλμα.

Γιατί εφόσον δεν μπορέσουν να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους, το χειρότερο, το πιο επικίνδυνο για έναν κλάδο θα έχει συμβεί. «Λανθάνουσες προσδοκίες» το ονομάζω, για να παραφράσω τον τίτλο του Ντίκενς. Πιστεύω ότι η μόνη λύση είναι η σωστή επικοινωνία σε επίπεδο δεδομένων με σαφή συζήτηση της πραγματικότητας και των δυσκολιών της».

Πώς φτάσαμε ως εδώ

Νανο-έκρηξη σε διάγνωση και θεραπεία

Η λέξη «νανοτεχνολογία» είναι για τους περισσότερους συνώνυμη με την «τεχνολογία αιχμής», ό,τι πιο καινοτόμο και προοδευτικό έχει να επιδείξει αυτή τη στιγμή η επιστήμη. Παρ” όλα αυτά η έννοια δεν είναι καινούργια. Αν και σήμερα νανοσωματίδια όπως τα οξείδια του τιτανίου ή του αργύρου προσδίδουν πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά σε ένα σωρό προϊόντα της καθημερινότητάς μας κάνοντας τα μπαλάκια του τένις να έχουν μεγαλύτερη αντοχή, τα αντηλιακά να προσφέρουν περισσότερη προστασία ή τους τοίχους να αυτοκαθαρίζονται, τελευταία ανακαλύπτουμε ότι κάποια νανοϋλικά με ξεχωριστές ιδιότητες χρησιμοποιούνταν ήδη από την αρχαιότητα – προφανώς χωρίς πλήρη συνείδηση της μικροσκοπικής σύστασής τους και του τρόπου λειτουργίας τους. Τη συνείδηση αυτή την αποκτήσαμε με την πρόοδο της επιστήμης και μαζί αποκτήσαμε και τη δυνατότητα να χειριζόμαστε όλο και πιο επιδέξια τον «νανόκοσμο» φθάνοντας, τις τελευταίες δεκαετίες, να παράγουμε όλο και περισσότερα θαύματα σε όλο και περισσότερους τομείς.

Ειδικά στην Ιατρική, όπως εξηγεί ο Κώστας Κωσταρέλος, ορισμένα συστήματα, σκευάσματα ή τεχνολογίες που λειτουργούν στη νανοκλίμακα άρχισαν να αναπτύσσονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα. «Ας πούμε τα λιποσώματα ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1960 – τότε βγήκαν τα πρώτα άρθρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 έγιναν τα πρώτα πειράματα σε ζώα και στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ήρθαν τα πρώτα φάρμακα που εγκρίθηκαν και εφαρμόστηκαν κλινικά» λέει. «Η νανοτεχνολογία δεν γεννήθηκε ξαφνικά, με ένα «μπουμ». Είναι πνευματικό προϊόν μιας εξελικτικής πορείας».

Στην πρώτη της φάση η «παραδοσιακή» νανοτεχνολογία εκμεταλλεύθηκε τα υλικά στη μικροκλίμακα ή στη νανοκλίμακα για τη λεγόμενη «μεταφορά φαρμάκων» στον οργανισμό. Από τις αρχές του 1990 ως το 2000 όμως πέρασε σε άλλο στάδιο και εξελίχθηκε ραγδαία. «Ανακαλύφθηκαν και απομονώθηκαν νέα υλικά ή παρασκευάστηκαν συνθετικά, όπως συνέβη με τις κβαντικές κουκκίδες. Η τεχνολογία απέκτησε τη δική της ταυτότητα και από το 2000 και μετά μορφοποιήθηκε και ο κλάδος της νανοϊατρικής» αναφέρει ο καθηγητής.

Σήμερα έχει καταλήξει να είναι πανταχού παρούσα. «Οι χρήσεις της είναι πάρα πολλές. Εκτός από τα σκευάσματα μεταφοράς φαρμάκων έχουμε βιοαισθητήρες που χρησιμοποιούν νανοϋλικά για να κάνουν από τεστ εγκυμοσύνης μέχρι ανάλυση αίματος ή διάφορες συσκευές, όπως αυτές που τις φοράς σαν βραχιόλι και μετρούν την αρτηριακή πίεση.

Δεν ξέρω πού να σταματήσω» λέει ο κ. Κωσταρέλος. «Η δυναμική και οι δυνατότητες των εφαρμογών της νανοτεχνολογίας, ειδικά στην Ιατρική, είναι τεράστιες σε όλα τα επίπεδα. Είτε μιλάμε για τη θεραπεία, είτε μιλάμε για τη διάγνωση, την πρόληψη ή την παρακολούθηση, τα σκευάσματα ή τις συσκευές, παντού υπάρχουν εφαρμογές με νανοϋλικά».

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

ΣΤΑΣΗ ...ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ !!!


Επόμενη στάση:.....Πανεπιστήμιο

Κάθε περιπλάνηση στην Πόλη περιλαμβάνει διαδρομές που
 είναι γεμάτες από συχνές στάσεις αφού κάθε γειτονιά φροντίζει
 να κρύβει ιδιαιτερότητες και να συναρπάζει. Κατευθυνόμενος προς
 το Φανάρι, θέλησα να κάνω μια μικρή στάση στο Τζιμπαλί
 και να εισέλθω σε έναν χώρο γεμάτο ποιότητα, παιδεία, καλαισθησία
 και διαχρονικότητα. Έτσι καθώς το λεωφορείο πλησιάζε προς τα εκεί, 
ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη μου και ρίχνοντας μια πεταχτή
 ματιά στους συνεπιβάτες τριγύρω μου αναφώνησα: 
"Επόμενη στάση:....Πανεπιστήμιο".
Επόμενη στάση:....πανεπιστήμιο. Συγκεκριμένα το πανεπιστήμιο
 Kadir Has
Πάντα διαβαίνω με ευχαρίστηση πανεπιστημιακούς χώρους.
 Ίσως επειδή διψώ διαρκώς για μόρφωση, νέες γνώσεις,
 καλλιέργεια και ποιότητα. Και το συγκεκριμένο διαθέτει αυτά 
τα στοιχεία και ακόμη πολλά περισσότερα. Πιθανόν να μην 
επιτρεπόταν να εισέλθω σε εκείνον τον χώρο ως μή φοιτητής
 αλλά οι αγνές μου προθέσεις και η τύχη που σταθερά με 
συνοδεύει στις Πολίτικες μου περιπλανήσεις, μου άνοιξαν 
ορθάνοιχτα τις πόρτες.
Μικρά έργα τέχνης διακοσμούν τους χώρους του πανεπιστημίου
Το πανεπιστήμιο λειτουργεί από το 1997 και ιδρυτής του 
είναι ο Καππαδόκης Kadir Has, ένας πραγματικός μεγιστάνας 
που οι επιχειρηματικές του κινήσεις αποτελούν σημείο αναφοράς 
στην Τουρκία. Αυτός έφερε πολλές από την μεγαλύτερες 
εταιρίες του πλανήτη για πρώτη φορά στην χώρα 
(coca cola, mercedes, peugeot, michelin και άλλες πολλές)
 και ίδρυσε δεκάδες εργοστάσια, προσφέροντας εργασία
 σε χιλιάδες ανθρώπους, τοποθετώντας τον παραγωγικό 
και κατασκευαστικό πήχη της χώρας αρκετά ψηλά.
Δεν υπήρξε ποτέ αχάριστος και επιδόθηκε σε πολλά πολιτιστικά 
και εκπαιδευτικά έργα. Χρηματοδότησε γήπεδα, προγράμματα,
 εγκαταστάσεις και σχολεία. Θεώρησε οτι η χώρα του έδωσε 
τόσα πολλά και φρόντισε να ανταποδώσει και αυτός το ίδιο,
 δημιουργώντας ίδρυμα το οποίο έχει σκοπό να προσφέρει
 πολιτιστικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες. 
Απεβίωσε το 2007 σε ηλικία 86 ετών αφού ήδη είχε προνοήσει
 για όλα, μεταβιβάζοντας όλη την προσωπική του περιουσία
 στο ίδρυμα, φέρνοντας στο προσκήνιο και πάλι έννοιες
 όπως όραμα, κοινωνικό συμφέρον, ευεργεσία και φιλοπατρία
 που εκδηλώνεται με έργα και πράξεις!
Και όμως...είναι χώρος πανεπιστημίου. Ο συγκεκριμένος
 φιλοξενεί συχνά εικαστικές εκθέσεις
Το πανεπιστήμιο υπάγεται στον κύκλο πρωτοβουλιών του ιδρύματος
 και στεγάζεται σε ένα τεράστιο κτίριο που κάποτε ήταν εργοστάσιο
 καπνού και τσιγάρων και νομίζω οτι ανήκε στην οικογένειά του. 
Εκεί που κάποτε λειτουργούσε το καπνεργοστάσιο, υπήρχε 
παλαιότερα χαμάμ του 17ου αιώνα που με την σειρά του
 κατασκευάστηκε δίπλα σε βυζαντινή κιστέρνα του 11ου αιώνα. 
Ο τρόπος που ο χώρος μεταβλήθηκε, το σύγχρονο των εγκαταστάσεων
 αλλά και ο σεβασμός που υποδείχτηκε στην ιστορικότητα 
του χώρου ήταν τόσο προσεγμένος και άριστος που το πανεπιστήμιο
 απέκτησε διεθνή βράβευση. Και πράγματι αρκούν μερικά λεπτά
 περιπλάνησης για να διαπιστώσει κανείς πως τούτος ο χώρος
 είναι γεμάτος γνώση, ποιότητα και ιδιαιτερότητες.
Και Κωνσταντίνος Καβάφης...τα λόγια περιττά
Το πανεπιστήμιο Kadir Has εντυπωσιάζει.
 Ένας χώρος που λίγα πανεπιστήμια μπορούν να συγκριθούν 
Φοιτητές από πάρα πολλές χώρες σμίγουν και συμμετέχουν
σε μαθήματα και
 προγράμματα. Από τέτοια σημεία πηγάζουν οι καινοτομίες
που πάνε τις χώρες μπροστά
Πανεπιστήμιο που σέβεται το παρελθόν του, έχει μέλλον.
Ο συνδυασμός αρχαιολογικού χώρου και εστία παιδείας.
 Σε αρκετά σημεία το δάπεδο έχει αυτή την όψη.
Σαν να μην έφταναν όλα όσα αποτελεσματικά προνόησε 
να δημιουργήσει ο Kadir Has, το ενδιαφέρον της φιλότεχνης 
συζήγου του, Rezan, φρόντισε να αποδώσει τους δικούς
 της καρπούς καλαισθησίας και ποιότητας. Σε έναν υπόγειο 
χώρο του πανεπιστημίου δημιουργήθηκε ολόκληρο μουσείο 
και τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Εκεί που άλλοτε
 υπήρχαν απομεινάρια του οθωμανικού χαμάμ και 
της βυζαντινής κιστέρνας, δημιουργήθηκε ένα πολιτιστικό κόσμημα,
 το μουσείο Rezan Has.
Στο υπόγειο του πανεπιστημίου, το παρελθόν και το παρόν
 συναντώνται
 και το αποτέλεσμα είναι μαγευτικό
Ο χώρος πριν ξεκινήσουν οι εργασίες στέγασης του μουσείου...
...που με τις ενέργειες της Rezan και του Kedir Has....
...μετατράπηκαν σε τούτο το στολίδι!
Περιπλάνηση στο υπόγειο ενος πανεπιστημίου, ενός μουσείου,
 ενός χαμάμ,
 ενός βυζαντινού παρελθόντος...
...και θαυμάζοντας αρχαιοελληνικά αγάλματα να μαγεύομαι αλλά και να
 απορώ από την ποιότητα που ένα πανεπιστήμιο μπορεί να προσφέρει
Τα εκθέματα του μουσείου προέρχονται από διαφορετικές εποχές
 και πολιτισμούς και είναι χωρισμένα σε μικρές ενότητες. 
Αν και το μουσείο δεν είναι πολύ μεγάλο, δημιουργείται η αίσθηση
 της μετάβασης σε διαφορετικές εποχές και κατηγορίες και
 κάθε ενότητα σχεδόν σε κάνει να ξεχνάς την προηγούμενη.
Η τριπλή Εκάτη

Ο συνδυασμός των σπουδαίων εκθεμάτων, της πέτρας και του
φωτισμού καθηλώνει
Το μουσείο αν και μικρό φαντάζει αρκετά μεγάλο χάρις
στην διαρρύθμιση
 των χώρων του πρώην χαμάμ
Φτάνοντας στην ενότητα με τα βυζαντινά εκθέματα
Άξια προσοχής είναι τα δεκάδες κειμήλια όπως για παράδειγμα
 οι Σταυροί, τα περιδέραια και άλλα αντικείμενα που φορούσαν 
οι άνθρωποι αρκετούς αιώνες πριν. Η τεχνική και η ομορφιά τους
 παραμένει αψεγάδιαστη και οι λεπτομέριες εντυπωσιάζουν
 για πολλοστή φορά.
Περιδέραιο με χρυσό Σταυρό, φύλλα υακίνθου και
 άλλες μικρές διακοσμήσεις
Σταυροί σε διάφορα σχέδια και μεγέθη

Αρκετά μικρός σε μέγεθος Σταυρός με εντυπωσιακές λεπτομέριες
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα θαυμαστά που μπορεί
 ένα πανεπιστήμιο να φιλοξενεί, στο τέλος του μουσείου
 υπάρχει ένας ακόμη διάδρομος που οδηγεί σε απευθείας 
σύνδεση με το βυζαντινό παρελθόν.
Το σημείο στάθμευσης των οχημάτων του προσωπικού.
Αρχικά τίποτα το ιδιαίτερο...αλλά...
...ακριβώς απο κάτω υπάρχει η "σκοτεινή" κιστέρνα 
Κατά το παρελθόν η κιστέρνα βρίσκονταν ακριβώς δίπλα στα 
θαλάσσια Τείχη της Βασιλεύουσας και ίσως θεωρώ οτι
 είχε χρήση που σχετίζονταν με μοναστήρι ή εκκλησία,
 αφού οι κίονες φέρουν πολλά επιθήματα με Σταυρούς. 
Ίσως να χρησιμοποιούνταν και για εφοδιασμό πλοίων ή κάτι παρόμοιο. 
Οι Τούρκοι την ονομάζουν Seferikoz και η σημασία
 των λέξεων sefer και koz είναι εκστρατεία και πλεονέκτημα.
Υπάρχουν και αλλες αναφορές σε αγγλικά κείμενα που 
την αναφέρουν ως "σκοτεινή" κιστέρνα.
Ο διάδρομος που οδηγεί από το μουσείο στην κιστέρνα
Αλήθεια...τι άλλο μπορεί να απαιτήσει κανείς από ένα πανεπιστήμιο;
Εγώ πάντως τίποτα περισσότερο. Συνάντησα νέα παιδιά από
 όλο τον κόσμο να συνεργάζονται γεμάτα φρεσκάδα και έτοιμα
 για καινοτόμες σκέψεις. Περιηγήθηκα σε εκπληκτικές εγκαταστάσεις
 που κέρδισαν τον θαυμασμό μου. Επισκέφθηκα εικαστικές
 εκθέσεις, ένα μουσείο γεμάτο πολιτισμικούς θυσαυρούς
 και μια σκοτεινή κιστέρνα που στα μάτια μου έμοιαζε ολοφώτιστη.
Όλα αυτά σε μια μόνο στάση! 
Στάση:....Πανεπιστήμιο